Zo luidt het jaarthema van onze gemeente. Een thema dat wel enige toelichting verdient. Immers; voor wat en voor wie gaan wij open? En met welk doel; je kunt opengaan om te ontvangen en je kunt opengaan om uit te delen.
Laten we eerst kijken naar de kant van het ontvangen. Er is een breed scala aan zaken om je voor open te stellen of eigenlijk juist niet. Via de media en het internet komt het tot je: van “voel je goed” cursussen tot boekjes over “het vinden van je diepere ik”. Van mystieke oosterse wijsheden tot efficiënte Amerikaanse stappenplannen tot het realiseren van waar geluk. Ik ben van mening dat het meeste wat aangeboden wordt, niet die voldoening geeft waar je naar op zoek bent. Bij veel van wat geboden wordt, kom je uiteindelijk terecht bij jezelf. Echter; een kado door jezelf gegeven, voelt niet als een geschenk. Als gemeenschap van christenen mogen wij ons openstellen voor wat God uit genade wil schenken. Dus met de oproep: “Ga open!”, denken we aan hoe God ons leven wil vullen. Volgens mij heeft God het verlangen om vrijuit te geven. Willen wij ontvangen of toch liever alles zelf geregeld?
“Ik ben de HEER, je God, die je wegleidde uit Egypte –
Open wijd je mond, Ik zal hem vullen.”
Psalm 81:11
Er schuilt iets in de mens om te proeven dat God goed is en daarna op zoek te gaan naar wat beter smaakt. Zoals het volk Israël dat zich uit de slavernij liet leiden en daarna haar eigen koers wilde bepalen. Zo laten wij ons soms leiden door God om vervolgens ons hart weer te sluiten voor Hem.
“Klop en er zal voor je worden opengedaan.”
Matteüs 7:7b
Opengaan is niet alleen een kwestie van ontvangen, maar evenzo van uitdelen. Staat ons hart open voor de mensen om ons heen? Zeg niet te snel “ja” op deze vraag. Zo kan je beweren vele vrienden te hebben, maar ben jij ook een vriend? Er zijn tegenwoordig zoveel mogelijkheden voor een digitaal vriendennetwerk. Dat is geweldig! En toch is het mogelijk om met een groot netwerk aan sociale contacten een uiterst asociaal leven te leiden. Met één druk op de knop voeg je een digitale vriend toe aan je bestand, maar met eenzelfde gemak kun je met één druk op de knop iemand verwijderen. De televisieprogramma’s maken volop gebruik van deze nieuwe trend. Staat dat hoofd je niet aan; dan druk je die persoon toch gewoon achter de coulissen… Contacten zijn simpel gelegd en evenzo simpel verbroken. Het maakt dat populaire figuren uit de tv-wereld zomaar duizend vrienden hebben op hun hyves, maar de ster heeft geen idee wie die vrienden allemaal zijn. Doet hij of zij een impopulaire uitspraak en in één week nemen een paar honderd vrienden afscheid met een simpele handeling van nog geen minuut.
Echte liefdevolle openheid voor anderen uit zich niet op zo’n oppervlakkige wijze. Willen wij werkelijk betrokken zijn bij het leven van anderen? Zijn wij goed benaderbaar voor de mensen uit de straat? En staan wij open voor die andere beleving?
“… opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”
Johannes 3:16b
Wat zo bijzonder is aan onze Heer, is de breedte van zijn uitnodiging tot leven. Het aanbod is zo open als maar kan; echter niet iedereen wil er op ingaan. Wat nog triester is; zij die wel geloven nemen weinig moeite om het te delen. Hoe breed is onze uitnodiging naar de samenleving om christelijk geloof te delen? Willen wij een ieder bereiken of alleen wat goed gekleed, fris ruikend en aardig opgeleid is? En wat te doen met lieden die ook geloven in Jezus Christus, maar dan net even anders. Stel dat er toch iemand met zo’n een andere opvatting deel gaat uitmaken van onze gesprekskring of van die fijne vereniging… Willen wij eigenlijk wel openstaan om mensen te winnen voor Jezus of zoeken wij vooral vrienden voor onszelf?
Genoeg aan vragen om te overdenken. We nemen er een heel seizoen voor: “Ga open!”.
